دوشان ولاهوویچ و گام برداشتن در مسیر کیمیاگر: روزی فوق‌العاده می‌شوم


دوشان ولاهوویچ، مهاجم جوان یوونتوس در خصوص انتقالش به این تیم و رد پیشنهاد آرسنال، انگیزه‌های شخصی‌اش و الگوگیری از هم‌وطنش، نواک جوکوویچ، صحبت‌های جالبی انجام داده است. 

طرفداری | وقتی نام کتاب موردعلاقه دوشان ولاهوویچ پرسیده شد، او با لبخند پاسخ داد: «کیمیاگر». این کتاب که اثری از پائولو کوئیلو است، اشاره دارد به داستان یک پسرک چوپان که برای رسیدن به گنج، یک ماجراجویی طولانی را شروع کرد اما در عوض اهمیت خودش بودن در زندگی را آموخت. زندگی برای کسانی که به‌دنبال سرنوشت حقیقی خودشان می‌روند، سخاوت‌مند است. این پیام اصلی کتاب کیمیاگر است. 

به گزارش تلگراف، مشخص است چرا کیمیاگر، کتابی محبوب و ارزشمند برای دوشان ولاهوویچ است. ولاهوویچ در شانزده سالگی به جوان‌ترین گلزن تاریخ باشگاه پرافتخار پارتیزان بلگراد و لیگ صربستان تبدیل شد. حالا او در کنار کیلیان ام باپه و ارلینگ هالند، یکی از جذاب‌ترین مهاجمان جوان دنیای فوتبال است. در ژانویه 2022، ولاهوویچ به دنبال سرنوشتش رفت و با انتقالی به ارزش 81.5 میلیون یورو به یوونتوس پیوست. ولاهوویچ می‌گوید در بچگی، خودش را در پیراهن یوونتوس تصور می‌کرد و رویای بازی کردن برای این تیم را داشت. او که هنوز 22 سال بیش‌تر ندارد، همین حالا توانسته یک ماجراجویی فوق‌العاده داشته باشد.

دوشان ولاهوویچ در فوریه 2016 اولین گلش برای پارتیزان بلگراد زد و پس از آن گل، قرارداد حرفه‌ای‌اش با این باشگاه را به امضا رساند. او در این خصوص گفت:

در آن لحظه فکر می‌کردم موفق خواهم شد و می‌توانم به یک بازیکن بزرگ تبدیل شوم. من هنوز بازیکن بزرگی نیستم اما تلاش می‌کنم روزی یک بازیکن فوق‌العاده شوم.

دوشان ولاهوویچ
دوشان ولاهوویچ در مصاحبه با تلگراف

به گلزنی اعتیاد دارم

ولاهوویچ الان یک گلزن فوق‌العاده است و می‌گوید گلزنی او را هیجان‌زده می‌کند. او برای توصیف حس گلزنی، اصطلاحات متفاوتی به کار می‌برد؛ از سوخت گرفته تا اعتیاد اما در نهایت او این کار را یک حرکت ارضاکننده می‌داند:

گلزنی مثل پرواز در آسمان‌هاست. وقتی دوستانم از من می‌پرسد گلزنی چه حسی دارد، به آن‌ها می‌گویم این حسی است که خودتان باید تجربه‌اش کنید و با کلمات نمی‌توانم توصیفش کنم. قطعا خیلی لذت بخش است و از آن دست لذت‌هایی است که از بودن کنار خانواده‌ام تجربه می‌کنم. گلزنی، بیش‌ترین احساسات را در من برمی‌انگیزد. این چیزی است که مرا کاملا تحریک می‌کند. اگر گل نزنم، احساس تهی بودن می‌کنم اما اگر موفق شوم، انگار پرواز می‌کنم. اگر بارها و بارها این حس تکرار شود، انسان خوش‌حالی خواهم بود. به همین خاطر می‌توانم بگویم به گلزنی معتاد هستم و دوست دارم همیشه چنین حسی را تجربه کنم. گلزنی چیزی است که برایش زندگی می‌کنم، به خصوص اگر استادیوم پر از تماشاگر باشد. پس از گلزنی، تمام تشویق‌ها را می‌شنوید و هواداران اسم‌تان را فریاد می‌زنند. خب این حس، شگفت‌انگیز است.

ولاهوویچ می‌گوید برای چیزهایی که می‌تواند به‌شان برسد، محدودیت و سقفی تعیین نمی‌کند. سال گذشته، سال این مهاجم جوان صرب بود. او در سال 2021 توانست 33 گل در لیگ ایتالیا به‌ثمر برساند و با رکورد کریستیانو رونالدو از حیث تعداد گل در یک سال میلادی برابری کرد. فقط روبرت لواندوفسکی از این نظر، آمار بهتری نسبت به ولاهوویچ به ‌ثبت رساند. ولاهوویچ توانست در فصل 22-2021، مجموعا 39 گل بزند و این باعث شد جانلوییجی بوفون، اسطوره یوونتوس، او را بهترین بازیکن جوان جهان در کنار ارلینگ هالند و کیلیان ام باپه بداند. کریستین ویری هم اعتقاد دارد ولاهوویچ در کنار هالند، بهترین مهاجم ذاتی اروپا است.

دوشان ولاهوویچ
دوشان ولاهوویچ در پیراهن یوونتوس

DNA یوونتوس مثل شخصیت من است

عملکرد فوق‌العاده ولاهوویچ در سال 2021 باعث شد فیورنتینا ناتوانی در حفظ طولانی‌مدت او را حس کند. این مهاجم صرب وارد سال پایانی قراردادش شد و فیورنتینا بهترین فرصت برای فروش او را در ژانویه دید. در لیگ برتر انگلیس، آرسنال مدت‌ها برای جذب ولاهوویچ تلاش کرد و رالف رانگنیک هم گفته بود سران منچستریونایتد باید زودتر برای خرید او اقدام می‌کردند. در نهایت او سر از یوونتوس در آورد:

شاید مدیربرنامه‌هایم درباره پیشنهاد آرسنال خبر داشت اما هرگز با کسی درباره‌اش صحبت نکردم. فقط یک باشگاه در ذهن من بود؛ یوونتوس همیشه یوونتوس است. چیز دیگری برای گفتن ندارم. از پوشیدن پیراهن این تیم احساس افتخار می‌کنم و هر وقت پیراهن یوونتوس را می‌پوشم، حس فوق‌العاده‌ای دارم. قطعا DNA یوونتوس را درک می‌کنم. شخصیت یوونتوس شبیه شخصیت من است؛ هرگز نباید تسلیم شویم و همیشه می‌جنگیم و فداکاری می‌کنیم. این باشگاه قطعا همان باشگاهی بود که به دنبالش بودم.

مقایسه من با زلاتان ناعادلانه است!

ولاهوویچ از همان دوران نوجوانی مجذوب یوونتوس شده بود. والری بوینوف، مهاجم پیشین یوونتوس که با ولاهوویچ در پارتیزان بلگراد هم‌تیمی بود، گفته بود دوشان 15 ساله می‌خواهد روزی مثل زلاتان ابراهیموویچ شود. البته خود ولاهوویچ توضیحات شفاف‌تری ارائه کرده است:

بوینوف داستان‌هایی درباره حضور زلاتان ابراهیموویچ در یوونتوس را برایم تعریف کرده بود؛ این‌که او چگونه بازی می‌کرد، بازی کردن برای یوونتوس چگونه بود و از این دست چیزها. من هم روی این صحبت‌ها تمرکز کردم. مقایسه بازیکنانی مثل من با قهرمانان بزرگی که در دوران فوتبال‌شان 400-500 گل زده‌اند یا 20-30 جام برده‌اند، کمی ناعادلانه است. این مقایسه اذیتم نمی‌کند اما بعد از انجام این مقایسه‌ها اگر بازیکن یک یا دو اشتباه کند، تمام تمجیدها به انتقاد تبدیل می‌شود. ما همه انسان هستیم و ممکن‌الخطا. من می‌خواهم دوران فوتبال خودم را داشته باشم.

باید ذهنیتم مثل جوکوویچ باشد

ولاهوویچ از صحبت درباره الهام‌هایی که از ورزش‌کاران سایر رشته‌ها گرفته، استقبال بیش‌تری می‌کند:

ذهنیت مایکل جردن را خیلی دوست دارم و مهم‌تر از آن، نواک جوکوویچ برایم خیلی مهم است. نواک هم‌وطن من است و قطعا مرد شماره یک تنیس دنیاست. همیشه او را ستایش کرده‌ام. جوکوویچ قهرمان بزرگی است و می‌خواهم درباره موفقیت‌های او چیزهای بیش‌تری بدانم. قدرت ذهنی او نیز بسیار بالاست و توانسته با مشکلات زیادی در دوران حرفه‌ای‌اش کنار بیاید. وقتی به خودتان باور داشته باشید و اعتمادبه‌نفس‌تان بالا باشد، چیز دیگری نمی‌تواند مانع موفقیت‌تان شود. باید برای موفقیت به این درجه از قدرت ذهنی رسید. وقتی به دردسر بیفتید، همین ذهنیت باعث می‌شود بتوانید با مشکلات کنار بیایید.

ولاهوویچ پس از پیوستنش به یوونتوس، مورد توهین و تهدیدهای زیادی هم قرار گرفت. او در خصوص فشارهای وارده نیز صحبت کرد:

انتظارات بالا را دوست دارم زیرا این باعث ترشح آدرنالین و افزایش هیجان می‌شود. واقعا از حجم فشارها اذیت نشده‌ام. شاید جوان‌تر بودم، اذیت می‌شدم اما در سال ده بار از این اتفاقات می‌افتد و الان حس بهتری دارم. صحبت‌های مردم درباره فشارها و انتقادها برایم فاقد اهمیت است.

به خانه می‌روم هم فوتبال می‌بینم

اشتیاق این مهاجم 22 ساله یوونتوس برای کار و تلاش، استثنایی است. او حتی در ساعات فراغت خودش هم بازهم به فوتبال مرتبط می‌شود:

هرگز نمی‌خواهم استراحت کنم و در روز، زمان خیلی کمی هست که دور از فوتبال هستم. خودم را وقف شبانه‌روزی فوتبال کرده‌ام. وقتی به خانه می‌روم هم می‌نشینم و فوتبال می‌بینم! لذت بردن از کارهای دیگر را دوست دارم اما در عین حال علاقه‌مندم پیشرفت کنم و چیزهای بیش‌تری یاد بگیرم. وقت‌گذراندن کنار خانواده برایم لذت بخش است و آن‌ها همیشه به من نیرو بخشیده‌اند. بازی‌های ویدیویی را دوست ندارم و در آن‌ها خیلی خوب نیستم. ترجیح می‌دهم به جای بازی‌های کامپیوتری، به بیرون بروم و قدمی بزنم. در گذشته، زمان برای کتاب خواندن داشتم اما الان نه. اساسا الان خودم را وقف فوتبال کرده‌ام. الان تازه در شروع راه هستم و هنوز بهترین چیزها فرانرسیده‌اند.

گزارش جیسون برت از تلگراف 



طرفداری

دیدگاهی بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.